328 Palenque – Campeche
Door: RobbertenSacha
Blijf op de hoogte en volg Robbert en Sacha
03 Februari 2011 | Mexico, Campeche
De wekker gaat vandaag weer veel te vroeg (6:50 uur), zodat we nog tijd hebben voor een ontbijt, voordat we naar het busstation vertrekken (we hebben de bus van 8:00 uur). Bij het busstation moeten we nog ruim een half uur wachten, totdat we kunnen instappen. We moeten vandaag zo’n 400 km overbruggen en volgens de lonely planet duurt dat ongeveer 5 uur. De rit gaat een stuk vlotter dan eergisteren, aangezien de weg een stuk vlakker en rechter is. We stoppen onderweg 2 keer, om wat reizigers er uit te laten en nieuwe in te laden. Onderweg worden we getracteerd op twee hele slechte films. Maar op de een of andere manier, trekt bewegend beeld toch je aandacht, ook al wil je niet kijken. We kunnen jullie dus vertellen dat “Transformers” en “ Imagine that“ niet de moeite waard zijn van het huren/kijken.
Tegen 13:30 komen we dan eindelijk in Campeche aan, niet zo vermoeid als na de vorige rit, maar toch weer lang zat. We pakken een taxi naar het hotel dat Robbert had uitgezocht; deze zit midden in het oude centrum en zag er op internet erg aantrekkelijk uit. Gelukkig hebben ze nog plek en we kunnen zelfs kiezen tussen een standaard of een plus kamer. Voor 5 euro extra kiezen we de plus. Het hotel is modern, heeft wifi op de kamers en er is zelfs een zwembad. Als we de tassen naar de kamer dragen, zien we echter dat deze wel heel veel kleiner is dan op de foto in het foldertje bij de receptie. We lopen meteen naar beneden en vragen of ze ook nog een ruimere kamer hebben. We hebben geen zin om in een kamer te zitten die eigenlijk te klein is voor het meubilair wat er in staat. De receptioniste kijkt naar de planning en vindt ook nog een ruimere kamer: prima. Als we iets hebben geleerd van onze wereldreis, is wel om langer door te vragen en niet alles zonder meer te accepteren. We betalen er voor, dus dan mogen we ook wat verwachten.
We ploffen (toch wel wat gaar van de reis) neer op de bedden en maken eerst gebruik van de internetverbinding op de kamer: even e-mail checken, facebooken, wat tv-programma’s downloaden op de computer enz.. Tegen een uurtje of 4 gaan we op zoek naar een eettentje om onze gemiste lunch alsnog te nuttigen. Het plaatsje is weer erg pittoresque, maar ook heel rustig. We zien nauwelijks mensen op straat, terwijl het een gewone werkdag is. We lopen ruim een half uur en vinden nog steeds niets, waar we even lekker kunnen zitten. We hadden de lonely planet niet meegenomen, aangezien je meestal wel iets tegen komt. Maar hier gaat die vlieger blijkbaar niet op. We vragen aan een dame op straat of zij weet waar een restaruant zit, en ze stuurt ons in een bepaalde richting. Daar vinden we inderdaad aan een plein een restaurant, maar wel een hele sjieke. We besluiten om toch maar te gaan zitten en bestellen een biertje en een lading taco-chips met salsa en quacemole. Het is niet goedkoop, maar het smaakt bijzonder goed en is het wel waard. We zitten op een veranda op de eerste verdieping en hebben uitzicht op het plein. Helaas is er wel iemand aan het klussen aan de weg en maakt zo veel herrie, dat we elkaar af en toe slecht kunnen verstaan. Op het plein is soort van muziekgebouw, waar stoelen opgestapeld staan. We vermoeden dat het ’s avonds ook een eetgelegenheid is, maar dat wij iets te vroeg zijn. We besluiten om ’s avonds nog maar een keer terug te lopen, om te kijken of we daar een kleine snack kunnen eten. Een volledige maaltijd hoeven we allebei niet meer na die enorme kom met taco-chips van vanmiddag.
Foto’s: www.flickr.com/photos/robbertensacha
Tegen 13:30 komen we dan eindelijk in Campeche aan, niet zo vermoeid als na de vorige rit, maar toch weer lang zat. We pakken een taxi naar het hotel dat Robbert had uitgezocht; deze zit midden in het oude centrum en zag er op internet erg aantrekkelijk uit. Gelukkig hebben ze nog plek en we kunnen zelfs kiezen tussen een standaard of een plus kamer. Voor 5 euro extra kiezen we de plus. Het hotel is modern, heeft wifi op de kamers en er is zelfs een zwembad. Als we de tassen naar de kamer dragen, zien we echter dat deze wel heel veel kleiner is dan op de foto in het foldertje bij de receptie. We lopen meteen naar beneden en vragen of ze ook nog een ruimere kamer hebben. We hebben geen zin om in een kamer te zitten die eigenlijk te klein is voor het meubilair wat er in staat. De receptioniste kijkt naar de planning en vindt ook nog een ruimere kamer: prima. Als we iets hebben geleerd van onze wereldreis, is wel om langer door te vragen en niet alles zonder meer te accepteren. We betalen er voor, dus dan mogen we ook wat verwachten.
We ploffen (toch wel wat gaar van de reis) neer op de bedden en maken eerst gebruik van de internetverbinding op de kamer: even e-mail checken, facebooken, wat tv-programma’s downloaden op de computer enz.. Tegen een uurtje of 4 gaan we op zoek naar een eettentje om onze gemiste lunch alsnog te nuttigen. Het plaatsje is weer erg pittoresque, maar ook heel rustig. We zien nauwelijks mensen op straat, terwijl het een gewone werkdag is. We lopen ruim een half uur en vinden nog steeds niets, waar we even lekker kunnen zitten. We hadden de lonely planet niet meegenomen, aangezien je meestal wel iets tegen komt. Maar hier gaat die vlieger blijkbaar niet op. We vragen aan een dame op straat of zij weet waar een restaruant zit, en ze stuurt ons in een bepaalde richting. Daar vinden we inderdaad aan een plein een restaurant, maar wel een hele sjieke. We besluiten om toch maar te gaan zitten en bestellen een biertje en een lading taco-chips met salsa en quacemole. Het is niet goedkoop, maar het smaakt bijzonder goed en is het wel waard. We zitten op een veranda op de eerste verdieping en hebben uitzicht op het plein. Helaas is er wel iemand aan het klussen aan de weg en maakt zo veel herrie, dat we elkaar af en toe slecht kunnen verstaan. Op het plein is soort van muziekgebouw, waar stoelen opgestapeld staan. We vermoeden dat het ’s avonds ook een eetgelegenheid is, maar dat wij iets te vroeg zijn. We besluiten om ’s avonds nog maar een keer terug te lopen, om te kijken of we daar een kleine snack kunnen eten. Een volledige maaltijd hoeven we allebei niet meer na die enorme kom met taco-chips van vanmiddag.
Foto’s: www.flickr.com/photos/robbertensacha
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
